گرچه دورم سالها از سالهاي مدرسه 
  باز گاهي مي تپد دل در هواي مدرسه

گوش من نشنيده هرگز در تمام زندگي
  خوشتر از آواي زنگ آشناي مدرسه

ياد باد از آن معلم ها که ديگر نيستند 
  هست آهنگ صداشان در فضاي مدرسه

ياد باد آن لحظه هاي درس و مشق و امتحان
   ياد باد آن روزهاي با صفاي مدرسه

ياد باد از آن دوات و آن قلم هاي نيين 
ترکه هاي ناظم و فراش هاي مدرسه
 

آن ستون هاي بلند و سقف هاي ريخته
 آن حياط پر درخت  دلگشاي مدرسه

آه آن باباي پير خنده رو يادش بخير
  مي نشست او پشت در ، در سر سراي مدرسه

باز شيدا ، جان من خرم شد از ياد کلاس
  جان فداي لحظه هاي جان فزاي مدرسه

((حسن شیدا))