پوست و دانه‌هاي آن نيز به هضم غذا کمک ‌کرده و روده‌ها را پاک

مي كند.
آب گوجه ‌فرنگي ادرار‌آور و مفيد است. براي تميز کردن خون بايد از آب گوجه فرنگي و کرفس به نسبت مساوي و به مقدار 3 فنجان در روز، قبل از غذا و به مدت 3 هفته استفاده کرد. مصرف گوجه ‌فرنگي براي اشخاصي که مبتلا به سنگ کليه و مثانه و کبد هستند، تجويز مي‌شود. گوجه ‌فرنگي بعد از ليموترش، بيش از ساير ميوه‌ها ويتامين C و مقدار زيادي فسفر، آهن، سيليس و کلسيم دارد.


ماده‌اي سمّي به نام سولانين در گوجه‌فرنگي سبز و نارس وجود دارد که خوردن آن موجب مسموميت ‌شده و دل پيچه، اسهال و باز شدن مردمک چشم ايجاد را مي‌ کند. به علاوه خوردن برگ آن که به عنوان دارو در مواردي تجويزمي شود، بايد در حد اعتدال و به مقدار مجاز و محدود، در حدي كه پزشك تعيين كرده مصرف شود، زيرا برگ آن هم سمي است.

در هند و چين از ميوه‌ي گوجه فرنگي به عنوان ملين استفاده مي شود و براي تقويت مسلولين (مبتلايان به بيماري سل )، تب‌هاي حصبه‌اي، رفع ورم ملتحمه‌ي چشم، آماس گوش(اوتيت) و دفع سنگ كليه تجويز مي شود. مصرف گوجه ‌فرنگي براي مبتلايان به درد مفاصل تجويز شده و براي مبتلايان به نقرس و روماتيسم مفيد است.گوجه ‌فرنگي، خنک و اشتها ‌آور است و آب آن براي رشد و نمو بهتر اطفال موثر است.